Er is gekozen om op tennispark randwijck niet voor baannummers te kiezen. U speelt op baan B. Borg of J. McEnroe. We hebben voor deze namen gekozen omdat deze spelers qua profiel (oude tennishelden) passen bij het tennispark van Randwijck. Onderaan de foto een korte omschrijving van deze helden die in de jaren ’70 en ’80 het tennis domineerde.

McEnroe is een van de meest getalenteerde spelers uit de tennisgeschiedenis. Met zijn fabelachtige techniek verhief hij in zijn beste dagen tennis tot een soort ‘performance art’. Hij sloeg niet zo hard als sommige van zijn concurrenten, maar wist de bal altijd zeer snel te nemen en precies daar in het veld van de tegenstander neer te leggen, waar hij het wilde. Hij speelde zeer aanvallend en beschikte over een magistrale volley.

Naast zijn technisch kunnen zal hij vooral herinnerd worden vanwege zijn grillige gedrag. Hij kon het moeilijk verkroppen als lijnrechters en scheidsrechters in zijn ogen verkeerde beslissingen namen en barstte tijdens zijn wedstrijden regelmatig in woede uit. Hij schrok er niet voor terug om in vaak zeer grove bewoordingen iedereen die hem dwars zat zijn ongenoegen kenbaar te maken. Deze uitbarstingen hielpen hem kennelijk zich beter te concentreren, want in tegenstelling tot de meeste proftennissers leek McEnroe na een woedeaanval beter te gaan spelen.

McEnroe drong in 1977 via het kwalificatietoernooi door tot de halve finale op Wimbledon, waar hij verloor van Jimmy Connors. In1980 drong hij door tot de finale door diezelfde Jimmy Connors nu in de halve finale te verslaan. Tijdens deze wedstrijd gedroeg hij zich zo slecht dat hij uitgefloten werd door het Engelse publiek toen hij het centre court opkwam voor de finale tegen Björn Borg. Die wedstrijd werd door Borg gewonnen. Het jaar daarop, in 1981, volgde de revanche voor McEnroe. Hij wist Borg zowel in de Wimbledon-finale als in de eindstrijd van de US Open te verslaan. Voor Borg was dit reden genoeg om op 25-jarige leeftijd zijn racket aan de wilgen te hangen.

In 1984 speelde McEnroe zijn beste tennis en was hij een jaar lang onverslaanbaar. Tijdens de finale op Wimbledon gaf hij oud-kampioen Connors tennisles. Enige smet op dat seizoen was de finale op Roland Garros, waar hij in gewonnen positie stond tegenIvan Lendl, maar uiteindelijk toch in vijf sets verloor, waardoor de Tsjech zijn eerste grandslamtitel won.

Na het topjaar 1984 ging het bergafwaarts met McEnroe. Gebrek aan motivatie en opkomst van het power-tennis leidde er toe, dat hij het tennis een tijd vaarwel zegde. Hij keerde weer terug, maar bereikte nooit meer zijn oude niveau. Hij speelde nog vele briljante partijen, stond in 1992 in de halve finale op Wimbledon, waar hij verloor van latere winnaar Andre Agassi en won hetzelfde jaar samen met Michael Stich de titel in het heren dubbelspel. Hij won echter geen grandslamtitels meer in het enkelspel en bereikte ook de nummer 1-plaats op de wereldranglijst niet meer.

In het seniorencircuit, de ATP Tour of Champions, is hij vanwege zijn spectaculaire tennis en flamboyante gedrag nog steeds een populaire speler en een geduchte tegenstander.

John McEnroe behaalde in zijn carrière 77 overwinningen in het enkelspel en 77 overwinningen in de heren-dubbel categorie. De meeste (50) van die dubbeltoernooien won hij met zijn Amerikaanse partner Peter Fleming, waaronder 4 Wimbledon-titels en drie US Open-titels.

McEnroe staat zoals eerder vernoemd, vooral bekend om zijn temperament en hij wordt gezien als degene die de catchphrase “You cannot be serious” introduceerde. Hij werkt nu als televisiepresentator en levert commentaar bij tenniswedstrijden voor de BBC.